Το κλαμπ σάντουιτς γρήγορα υιοθετήθηκε από τα αμερικανικά ξενοδοχεία και όπως αναφέρει το Town & Country, «βρήκε το φυσικό του περιβάλλον»: τη βεράντα, την πισίνα, τον δίσκο του room service. Στη συνέχεια πέρασε τα σύνορα και διαδόθηκε σε όλο τον κόσμο, μπαίνοντας σταδιακά στον κατάλογο ευρωπαϊκών καφέ και ξενοδοχείων, από το ιστορικό Les Deux Magots, που το εμπλουτίζει με παστράμι και σος ταρτάρ, μέχρι το εμβληματικό Claridge’s.
Ισως το πιο αναγνωρίσιμο πιάτο σε όλο τον κόσμο
Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι η αρχική συνταγή «κακοποιήθηκε», όπως ο σεφ και διαμορφωτής της σύγχρονης αμερικανικής γαστρονομίας James Beard, που γράφει στο βιβλίο του American Cookery, το οποίο εκδόθηκε το 1972: «Είναι ένα από τα σπουδαιότερα σάντουιτς όλων των εποχών και έχει κατακτήσει τον κόσμο, έχοντας ξεκινήσει από την Αμερική. Σήμερα όμως το σάντουιτς έχει αλλοιωθεί, επειδή συνήθως φτιάχνεται ως τριώροφο, κάτι που δεν είναι αυθεντικό. Όποιος ξεκίνησε αυτή τη φρίκη θα έπρεπε να καταδικαστεί να τρώει τριώροφα κλαμπ σάντουιτς τρεις φορές τη μέρα για όλη του τη ζωή. Και πλέον σχεδόν όλοι χρησιμοποιούν γαλοπούλα, ενώ υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στη γαλοπούλα και το κοτόπουλο, όταν μιλάμε για σάντουιτς».
Για τους ίδιους λόγους το μισούσε και ο διάσημος σεφ Anthony Bourdain, δηλώνοντας σε συνέντευξη ότι τον εκνεύριζε πολύ «η άχρηστη μεσαία φέτα ψωμιού». Όμως είναι αυτή η διαστρωμάτωση των υλικών, με την απαραίτητη οδοντογλυφίδα για τη στήριξή τους, που το καθιστά τόσο λαχταριστό. Όπως αναφέρει το Air Mail, σήμερα το κλαμπ σάντουιτς διανύει μια περίοδο αναγέννησης, βρίσκοντας θέση παντού: από τα πιο δημοφιλή εστιατόρια της Νέας Υόρκης και την après-ski σκηνή του Σεν Μόριτς, μέχρι τα ιστορικά ξενοδοχεία της Ακτής Αμάλφι.
www.newmoney.gr
Πηγή: www.protothema.gr
