Ο Δημήτρης Καρύδας γράφει για την δύσκολη αποστολή του Παναθηναϊκού AKTOR χωρίς τον Σλούκα και τις λύσεις που θα ψάξει ο Εργκίν Αταμάν
Η αποστολή του Παναθηναϊκού στα playoffs της EuroLeague ήταν εξ’΄ορισμού δύσκολη από
τη στιγμή που έπεσε πάνω σε μια ομάδα που μοιάζει να παίζει μπάσκετ βγαλμένο από την
τελευταία έκδοση του playstation ή είναι σχεδιασμένη από την τεχνητή μπασκετική
νοημοσύνη. Θεωρητικά γίνεται ακόμη δυσκολότερη από τη στιγμή που έχασε –πιθανώς για
όλη τη σειρά- τον Κώστα Σλούκα, όχι απλά τον ηγέτη του αλλά ένα παίκτη που μοιάζει
φτιαγμένος για να παίζει κρίσιμα παιχνίδια κάθε άνοιξη!
Κακά τα ψέματα. Αν θέλεις ένα παίκτη για να πας σε μια πολεμική σειρά playoff ή να
παίξει δύο μεγάλα παιχνίδια στο Final Four δεν μπορείς να βρεις καλύτερο από τον
Σλούκα! Το μειονέκτημα της ηλικίας που μπαίνει στη μια πλευρά της ζυγαριάς δεν μπορεί
να συγκριθεί με το πακέτο της τεχνογνωσίας, της εμπειρίας, του κρύου αίματος, του refuse
to loose στιλ. Δεν έχει και λίγα παράσημα ο Σλούκας. Το νικητήριο καλάθι στην Πόλη
καθόρισε τη σειρά Φενέρ-Ολυμπιακού, ενώ πριν δύο χρόνια με μια βραδιά καριέρας
σήκωσε την πλάτη του Παναθηναϊκού από το καναβάτσο και την άβυσσο του 1-2 κόντρα
στη Μακάμπι.
Στον παράγοντα τύχη δεν πολυπιστεύω στον αθλητισμό. Δεν πιστεύω καθόλου για την
ακρίβεια. Σε όσους μιλήσουν για ατυχία κλπ. θα αντιπαραθέσω ένα πολύ στέρεο
επιχείρημα ότι ο 36χρονος Σλούκας έπαιξε σε 38 από τα 39 παιχνίδια του Παναθηναϊκού
στην EuroLeague σε μια εποχή που ακόμη και νεότεροι λυγίζουν από το βαρύ καλενταρι! Και
δεν είναι μόνο αυτό αλλά πλην σπανίων εξαιρέσεων στα σχεδόν 22 λεπτά συμμετοχής του
ο Σλούκας έπαιζε στα ‘’κόκκινα’’. Συνεπώς ανήκε σε ομάδα υψηλού κινδύνου και το
γεγονός ότι έφτασε σιδερένιος μέχρι εδώ πάλι δεν είναι θέμα τύχης αλλά οφείλεται στη
σκληρή ατομική δουλειά που έχει ρίξει τα δύο τρία τελευταία καλοκαίρια.
Ακόμη όμως και με αυτά τα δεδομένα η συγκυρία μπορεί να μην είναι καταστροφική για
τον Αταμάν. Ο Τούρκος κόουτς πλέον θα υποχρεωθεί να βασιστεί περισσότερη ώρα στον
Σορτς που λόγω ταχύτητας μπορεί να αποτελέσει ένα αμυντικό αντίδοτο στους ‘’τρελούς’’
γκαρντ της Βαλένθια. Προφανώς και με τη μπάλα στα δικά του χέρια και όχι του Σλούκα ο
Παναθηναικός θα είναι λιγότερο αξιόπιστος στο μακρινό σουτ και στη λήψη αποφάσεων
αλλά μπορεί να πάρει παράπλευρα οφέλη απέναντι σε μια ομάδα που δεν χρειάζεται
λογική για να την εξολοθρεύσεις αλλά ατελείωτο τρέξιμο και πολύς ιδρώτας.
Προφανώς και δεν είμαι στο μυαλό του Αταμάν, άλλωστε ελάχιστοι μπορούν να καυχηθούν
ότι κατανοούν απόλυτα τις απρόβλεπτες –συνήθως- αποφάσεις του. Μην εκπλαγείτε όμως
η απουσία του Σλούκα να ανοίξει τον δρόμο στον παραγκωνισμένο Τολιόπουλο που έχει
παίξει μόλις 4’45’’ σε έναν από τους τελευταίους 12 Ευρωπαϊκούς αγώνες του
Παναθηναϊκού.
Ή να αυξήσει την παρουσία του πάντοτες χρήσιμου Καλαιτζάκη που έχει
παίξει σε πέντε από τα τελευταία εννέα ματς της EuroLeague ένα ισχνό σύνολο 18 λεπτών!
Και στην περίπτωση αυτή ισχύει ένα παλιό διαφημιστικό τσιτάτο ‘’και αν σου κάτσει;’’. Ένα
ματς με το ζεστό χέρι του Τολιόπουλου ή δέκα λεπτά ποιοτικής άμυνας του Καλαιτζακη
στον Μοντέρο μπορεί να αλλάξει όλη τη λογική της σειράς. Και ίσως και την τύχη του φετινού Παναθηναϊκού που σε μια σπάνια συγκυρία μπαίνει ως αουτσάιντερ σε μια σειρά
playoff.
Πηγή: www.sportal.gr
